çok çok uzun zamandır film izlemek, sergilere, konserlere gitmek gibi aktiviteler hayatımda eksik olduğundan şöyle bir silkinip kendime gelirim diye ummuştum velhasıl olmadı, eksik kaldı.
film aslında son sahneye kadar çok iyiydi
ama o son sahne...
ah o son sahne...
ah o ferrariyi bırakıp gitmeler...
ah o uçsuz bucaksız yol boyunca yürümeler...
vah o "i am free now" mesajı veren gülümseme...
ne gerek vardı
biz anlamıştık zaten
keşke resepsiyon ile yaptığı son konuşmayla bitseydi
hem az buçuk "nereye gidecek ki bu şimdi" havası olur ama içten içe de "hadi koçum kaç kurtar kendini bu hayattan" diyerek filmi kendi içimizde sonlandırırdık.
somewhere (2010), sofia coppola
0 yorum:
Yorum Gönder